Blog

DURF: Psychische problemen mogen geen taboe zijn

Vandaag is het Blue Monday. Vaak wordt deze dag weggezet als de meest deprimerende dag van het jaar, maar zo eenvoudig is het niet. Somberheid laat zich niet vastpinnen op één datum. Toch kwam vandaag wel confronterend nieuws naar buiten: uit cijfers blijkt dat het aantal zelfdodingen onder jongeren nog steeds toeneemt. Dat raakt ons allemaal, en het maakt duidelijk waarom we ook in Katwijk, Rijnsburg en Valkenburg geen taboe mogen hebben op praten over mentale problemen.

In Katwijk geeft 8% van de inwoners van 18 jaar en ouder aan dat zij het afgelopen jaar serieus aan suïcide hebben gedacht. Bij 18- tot 64-jarigen is dat 9%, bij 65-plussers 6%. Achter deze percentages gaan echte mensen en echte verhalen schuil van Katwijkers, Rijnsburgers en Valkenburgers. Mensen uit je straat, van het schoolplein, de kerk of uit het voetbalteam.

Tegelijkertijd laten de cijfers ook zien dat inzet loont. Onder volwassenen van 18 tot 64 jaar was er rond 2022 een duidelijke piek in suïcidegedachten, maar sindsdien is er weer een daling zichtbaar. In 2024 ligt dit percentage lager dan twee jaar geleden. Dat is geen reden tot tevredenheid, maar wel een bevestiging dat gerichte aandacht en ondersteuning verschil kunnen maken.

De afgelopen jaren is er in onze gemeente bewust geïnvesteerd in het versterken van de mentale gezondheid. Jongeren die het hard nodig hebben, kunnen nog steeds jeugdhulp krijgen. Het aantal jongerenwerkers is uitgebreid en met het wijkteam op school is ondersteuning eerder en laagdrempeliger beschikbaar. Ook zijn er symbolische stappen gezet, zoals de 113-bordjes op publieke bankjes en de plaatsing van het beeld Stille Strijd, om mentale problemen zichtbaar en bespreekbaar te maken.

Maar symbolen alleen zijn niet genoeg. Ieder kind en iedere jongere zou iemand moeten hebben om mee te kunnen praten. DURF wil zich daarom ook de komende jaren blijven inzetten om mentale gezondheid als topprioriteit te zien en om zorg zo vroeg mogelijk te bieden: op school, op straat of in het jongerencentrum. Want praten helpt, en wegkijken helpt niemand.